Handelen vanuit een impuls.

Handelen vanuit een impuls.

Voordat ik op bezoek ga bij een vriendin, loop ik even binnen bij een bloemist om een boeket bloemen voor haar te kopen. Blij loop ik even later, met mijn armen vol bloemen naar de auto. Bij het afrekenen van het boeket, kreeg ik er nog eens twee boeketten bij. Deze waren over van een actie van de postcodeloterij. Daar zal mijn vriendin blij mee zijn. Als ik voor haar huis uitstap, hoor ik dat 1 boeket voor haar is. Oh, zijn de anderen dan voor mij? Daar krijg ik geen antwoord op. Het boeket dat ik zelf heb uitgezocht, geef ik aan mijn vriendin. De anderen twee zet ik zolang bij haar in een emmer water.
Als ik weer richting huis ga, met de twee boeketten bloemen op de achterbank van mijn auto. Komt er een herinnering bij mij binnen, van een vrouw die een cursus heeft gevolgd bij mij. Het is al een tijd geleden dat ik haar gezien of gesproken heb. Ik hoor, dat ik de bloemen aan haar mag geven. Toevallig weet ik waar ze woont. Als ik bij haar huis aanbel, is ze gelukkig thuis. Maar ook blij verrast dat ik daar sta met een arm vol bloemen. We omhelzen elkaar. Ik vertel haar wat ik kom doen. Ze laat mij binnen, ze hinkelt voor mij uit. Ze is net ontslagen uit het ziekenhuis. Een vriendin van haar zet de bloemen op de vaas. Deze vriendin logeert bij haar, om voor haar te zorgen de komende tijd. Oh denk ik, ik moest de bloemen zeker aan haar geven als opkikker. Als ik naast haar zit op de bank, verteld ze mij dat het vandaag haar trouwdag is. Haar man die al een tijdje over is, verraste haar op hun trouwdag altijd met een boeket bloemen. Haar lievelings- bloemen. Laten die bloemen, nu op de vaas staan op hun trouwdag. Nadat ze mij dit verteld heeft, vallen we elkaar huilend en lachend in de armen.

Samen met een vriendin ben ik op vakantie in de Cinque Terre. Na een mooie wandeling nemen we plaats op een bankje in de schaduw naast een vrouw om even bij te komen. Als ik daar zo zit naast deze vrouw neem ik iemand liefdevol waar, bij haar. Zonder erbij na te denken, vraag ik haar in het Nederlands of ze een boodschap wil ontvangen van een dierbare die over is. Ja graag antwoord ze, in het Nederlands. Het is een boodschap vol liefde die ik mag door geven aan haar. Als ze de boodschap heeft ontvangen, zitten we stil naast elkaar. De tranen rollen bij deze vrouw over haar wangen. Tranen die nu voor het eerst stromen zegt ze. De boodschap was van haar man, die een paar maanden geleden is over gegaan. Mijn hart is zo blij en dankbaar dat ik zo lang met mijn man samen mocht zijn, verteld ze. Onze liefde voor elkaar is zo bijzonder. Hoe kan ik huilen, als ik elk moment van de dag aangeraakt wordt door zijn liefde. Ik huil nu van blijdschap, omdat je mij bevestigd wat ik diep van binnen weet, zijn pad gaat verder net als die van mij. In ons hart zijn wij met elkaar verbonden, in liefde. Liefde die oneindig is.

Tijdens een wandeling die ik bijna dagelijks maak, kruist een man mijn pad. We komen met elkaar in gesprek. Die zelfde week ontmoet ik hem nog een paar keer. Hij is in rouw, zijn vrouw is na een lang ziekte bed een paar maanden geleden over gegaan. Ze waren bijna 50 jaar samen. Om aan haar ziekte bed te zitten was moeilijk geweest voor hem, te zien hoe het leven langzaam uit zijn vrouw weggleed. De uren die verstreken, brachten ze vaak in stilte door.
Ik weet dat zijn vrouw een boodschap heeft voor hem. Vanaf onze eerste ontmoeting had ik haar waar genomen. Nu liet ik haar door komen en gaf ik de boodschap door aan haar man. Ze vertelde over haar kinderjaren, die ze had door gebracht in een Jappenkamp. Haar moeder was in het Jappenkamp gestorven. Net als haar, had haar moeder een ziekte bed gehad. Alleen onder veel erbarmelijke omstandigheden. De herinneringen die ze had aan haar jeugd in het Jappenkamp, kwamen tijdens haar eigen ziekte bed weer naar boven. Deze had ze tijdens haar leven vaak weg geduwd, nu wilde ze die delen met haar man. Op haar sterfbed had ze ervoor gekozen, omdat wat ze diep van binnen voelde niet te delen met haar man en kinderen. Ze wilde niet een herinnering achter laten die werd overschaduwd door een pijnlijk afscheid. Zoals zij afscheid had genomen van haar moeder. Maar een herinnering aan het leven zelf, dat zij intens had geleefd.

Tot slot gaf ze door, je bent nu vrij. Sta open voor nieuwe contacten. Ze weet wat haar man nodig heeft. Liefdevolle mensen om hem heen.

Terug getrokken worden in iets dat je dacht dat voorbij was.

Vorige week heb ik een paar angstige nachtelijke uren doorgemaakt. In die uren van angst zei een stem in mij : hou je maar stil. Ik gehoorzaamde deze stem. Verroerde mij niet en hielt mij zo stil mogelijk. In die nachtelijke uren ging ik terug op mijn tijdslijn. Terug naar een traumatische ervaring uit mijn jeugd. Ging niet in die ervaring van toen zitten.  Maar vroeg vanuit mijn diepste zijn om hulp: Bescherm mij voor dat wat ik in mijn jeugd heb meegemaakt, dat dit zich niet herhaalt, of wat dan ook.  Zo heb ik gebeden en om bescherming gevraagd in die angstige uren. Zo zag ik in die uren ook  beelden van mensen, groot en klein die ook angstig waren. In het nu, maar ook door alle eeuwen heen.  Ik bad ook voor hen en vroeg om bescherming en vast te houden aan hun innerlijke licht en kracht. Dit maakte mij krachtig en ik voelde mij niet alleen. De tijd verstreek. Ik hoorde de kerktoren 1 x half, heel, half, heel slaan. Al die tijd hoorde ik van alles, ik kon niet zien wat er gebeurde.  Uiteindelijk bleef het stil. Naar een lange stilte, durfde ik mij te bewegen en in actie te komen. Haalde opgelucht adem en voelde mij dankbaar dat mij niets was overkomen.

Schakelde toen hulp in van  vrienden. Alles wat ik niet had kunnen zien in die uren, maakte zich nu zichtbaar. Samen met mijn vrienden inspecteerde ik alles, om zo alles uit te sluiten. Deelde met hun wat ik had meegemaakt. De dag die volgde liet ik mijn tranen stromen en deelde mijn verhaal met een aantal vrienden.  Liet ook de storm van boosheid in mij stormen. Ze luisterden en troostte mij. Dankbaar ben ik voor hun vriendschap. Ik deel dit verhaal omdat ik in de reading & healings  die ik geef gelijke thema’s zie terug komen.

Terug getrokken worden in iets dat je dacht dat voorbij was, is een thema dat vaak terug komt in de reading & healings die ik geef. In die nacht gebeurde er iets onverwachts waarin ik niet veel kon uithalen. Het gebeuren bracht mij terug in de tijd, trilde iets los wat nog in de weg stond om een leven te leven vanuit vrede, vreugde, liefde en overvloed. Er vaarde krachtig op dat moment, dat alle energie er is ter ondersteuning van het nu. De kracht die ik kreeg, waarin ik mijn innerlijk licht niet dimde, maar zo krachtig mogelijk liet schijnen. Als kind heb ik dat wat mij over kwam niet kunnen delen. Later vast gezet en uitgewist,  als of het niet gebeurd was en 30 jaar later kwam het eruit. Toen als een opluchting, omdat ik mezelf daardoor beter kon begrijpen en de wond open kwa m om te helen.

Nog een thema wat terug komt in de reading & healings die ik geef: Ons lichaam heeft veel opgeslagen uit dit leven en vorige levens. Dat moet nu vrij gegeven worden, omdat het ook een overeenkomstige plaats heeft op de aarde.

Door mijn tranen te laten stromen naar het gebeuren, ruimde ik op veel niveaus op. Diepe lagen van pijn kon ik los laten.

Huil….als je vindt dat je geen reden hebt om te huilen, wel de behoefte stop je tranen niet. Tranen houden emotionele energie vast. Als je tranen laat stromen, laat je ook de emotionele energie die ze vast houden los. Je lichaam heeft veel opgeslagen uit dit leven maar ook uit vorige levens. Dat moet nu vrij gegeven worden, omdat het ook een overeenkomstige plaats heeft op de aarde. Als je je pijnlijke emotionele energie loslaat en het trauma dat het vertegenwoordigd, geef je ook de energie vrij die ze vertegenwoordigen in de energie van de aarde. Alles wat wij ooit hebben meegemaakt zit niet alleen opgeslagen in ons zelf, alle overeenkomstige energie zit ook opgeslagen in de aarde. Als wij ons zelf helen, helen wij ook de aarde. Zo dienen wij het Universum.