Handelen vanuit een impuls.

Handelen vanuit een impuls.

Voordat ik op bezoek ga bij een vriendin, loop ik even binnen bij een bloemist om een boeket bloemen voor haar te kopen. Blij loop ik even later, met mijn armen vol bloemen naar de auto. Bij het afrekenen van het boeket, kreeg ik er nog eens twee boeketten bij. Deze waren over van een actie van de postcodeloterij. Daar zal mijn vriendin blij mee zijn. Als ik voor haar huis uitstap, hoor ik dat 1 boeket voor haar is. Oh, zijn de anderen dan voor mij? Daar krijg ik geen antwoord op. Het boeket dat ik zelf heb uitgezocht, geef ik aan mijn vriendin. De anderen twee zet ik zolang bij haar in een emmer water.
Als ik weer richting huis ga, met de twee boeketten bloemen op de achterbank van mijn auto. Komt er een herinnering bij mij binnen, van een vrouw die een cursus heeft gevolgd bij mij. Het is al een tijd geleden dat ik haar gezien of gesproken heb. Ik hoor, dat ik de bloemen aan haar mag geven. Toevallig weet ik waar ze woont. Als ik bij haar huis aanbel, is ze gelukkig thuis. Maar ook blij verrast dat ik daar sta met een arm vol bloemen. We omhelzen elkaar. Ik vertel haar wat ik kom doen. Ze laat mij binnen, ze hinkelt voor mij uit. Ze is net ontslagen uit het ziekenhuis. Een vriendin van haar zet de bloemen op de vaas. Deze vriendin logeert bij haar, om voor haar te zorgen de komende tijd. Oh denk ik, ik moest de bloemen zeker aan haar geven als opkikker. Als ik naast haar zit op de bank, verteld ze mij dat het vandaag haar trouwdag is. Haar man die al een tijdje over is, verraste haar op hun trouwdag altijd met een boeket bloemen. Haar lievelings- bloemen. Laten die bloemen, nu op de vaas staan op hun trouwdag. Nadat ze mij dit verteld heeft, vallen we elkaar huilend en lachend in de armen.

Samen met een vriendin ben ik op vakantie in de Cinque Terre. Na een mooie wandeling nemen we plaats op een bankje in de schaduw naast een vrouw om even bij te komen. Als ik daar zo zit naast deze vrouw neem ik iemand liefdevol waar, bij haar. Zonder erbij na te denken, vraag ik haar in het Nederlands of ze een boodschap wil ontvangen van een dierbare die over is. Ja graag antwoord ze, in het Nederlands. Het is een boodschap vol liefde die ik mag door geven aan haar. Als ze de boodschap heeft ontvangen, zitten we stil naast elkaar. De tranen rollen bij deze vrouw over haar wangen. Tranen die nu voor het eerst stromen zegt ze. De boodschap was van haar man, die een paar maanden geleden is over gegaan. Mijn hart is zo blij en dankbaar dat ik zo lang met mijn man samen mocht zijn, verteld ze. Onze liefde voor elkaar is zo bijzonder. Hoe kan ik huilen, als ik elk moment van de dag aangeraakt wordt door zijn liefde. Ik huil nu van blijdschap, omdat je mij bevestigd wat ik diep van binnen weet, zijn pad gaat verder net als die van mij. In ons hart zijn wij met elkaar verbonden, in liefde. Liefde die oneindig is.

Tijdens een wandeling die ik bijna dagelijks maak, kruist een man mijn pad. We komen met elkaar in gesprek. Die zelfde week ontmoet ik hem nog een paar keer. Hij is in rouw, zijn vrouw is na een lang ziekte bed een paar maanden geleden over gegaan. Ze waren bijna 50 jaar samen. Om aan haar ziekte bed te zitten was moeilijk geweest voor hem, te zien hoe het leven langzaam uit zijn vrouw weggleed. De uren die verstreken, brachten ze vaak in stilte door.
Ik weet dat zijn vrouw een boodschap heeft voor hem. Vanaf onze eerste ontmoeting had ik haar waar genomen. Nu liet ik haar door komen en gaf ik de boodschap door aan haar man. Ze vertelde over haar kinderjaren, die ze had door gebracht in een Jappenkamp. Haar moeder was in het Jappenkamp gestorven. Net als haar, had haar moeder een ziekte bed gehad. Alleen onder veel erbarmelijke omstandigheden. De herinneringen die ze had aan haar jeugd in het Jappenkamp, kwamen tijdens haar eigen ziekte bed weer naar boven. Deze had ze tijdens haar leven vaak weg geduwd, nu wilde ze die delen met haar man. Op haar sterfbed had ze ervoor gekozen, omdat wat ze diep van binnen voelde niet te delen met haar man en kinderen. Ze wilde niet een herinnering achter laten die werd overschaduwd door een pijnlijk afscheid. Zoals zij afscheid had genomen van haar moeder. Maar een herinnering aan het leven zelf, dat zij intens had geleefd.

Tot slot gaf ze door, je bent nu vrij. Sta open voor nieuwe contacten. Ze weet wat haar man nodig heeft. Liefdevolle mensen om hem heen.

Het leven is een geschenk.

Het leven is een geschenk.

We leven niet zolang als de bomen.

Wat laat je achter je?

Wat laten wij achter?

Wat wij achterlaten is wat wij creëren.

Het één gaat sneller weg dan het ander. Nucleaire afval heeft miljoenen jaren nodig om weg te gaan.

Hoeveel vuilnis? Hoeveel nutteloze gesprekken? Hoeveel lege relaties? Niet gehaalde doelen? Geklaag ? Geen verantwoording nemen voor eigen levens geluk, door met een oordelende en beschuldigde vinger te wijzen naar? Keer op keer vastzitten in je hoofd om vervolgens niet de stap te zetten die je graag zou willen zetten… Hoeveel energie steek je keer op keer in dat wat niet meer werkt of nooit heeft gewerkt? Creëren van drama.

Zoek je plezier in dingen die tijdelijk zijn zoals materie.

Laten wij nu stoppen met het leeg zuigen van elkaar en Moeder Aarde.

Het is nu de tijd om zorg te dragen voor Moeder Aarde.

Het is nu tijd voor ons om een bijdrage te leveren aan de planeet en aan elkaar.

Kies je gedachtes met zorg. Elk woord uit onze mond is een energie stroom. Elke gedachten die wij hebben kunnen wij kiezen uit een negatieve of een positieve.

Wij zijn hier te gast op Aarde.  We checken in, in het aards leven en naar zoveel tijd checken we weer uit.  De tussen tijd is voor iedereen verschillend. De één is lang hier, de ander is kort hier. Als wij de Aardse jas uittrekken kunnen wij dat wat zichtbaar is niet meenemen.  Het onzichtbare kunnen wij wel meenemen. Onze groei , bloei en ontwikkeling. De verbindingen die wij zijn aangegaan.

Waarom richten wij onze aandacht niet op dat wat eeuwig is.

Zoek niet langer naar Liefde, Schoonheid en Vreugde.

Boor de bron van Liefde, Schoonheid en Vreugde aan in jezelf. Breng het tot groei, bloei en ontwikkeling geef en verbind het met onze mooie planeet en met elkaar. Aan alles wat leeft op deze planeet van de grote walvis tot het lieve heersbeestje. Alles heeft onze zorg, liefde en aandacht nodig.

Geen uitstel meer!

Naar een wereld van altijd genoeg, gelijkwaardigheid, vrijheid, vrede, onvoorwaardelijke liefde.

Maak het vrij in jezelf. Bevrijd jezelf van je te korten, je niet goed genoeg voelen voor wie of wat dan ook, je niet vrij voelen om te zijn wie je bent, onvrede, niet van jezelf houden.

Pak je kracht op!

Waar wacht je nog op?

Het begint in jezelf.